روز من شام خطر بود ،  نمی دانستم

اشک من خون جگر بود ، نمی دانستم

به هوای تو نشستم به بام دگری

خانه ام جای دگر بود ، نمی دانستم

فتنه در کار دلم چند کنی ، چند بگو

حکم تو ، حکم بتر بود ، نمی دانستم

وسط کوچه ی ما یک در تاریک زدند

عشق ما تا دم در بود ، نمی دانستم

وسط خط کشی عشق ، جریمم کردند

پای من فکر سفر بود ، نمی دانستم

یار می خواست ببیند غم و هجران مرا

چشم من یکسره تر بود ، نمی دانستم

چشم بر هم نزده ، سفره ی ما برچیدند

عمر ما شام سحر بود ، نمی دانستم

پشت آن پنجره در باغ  ، هوا بارانی ست

ساعتم گفت: در آنجا چه خبر بود ، نمی دانستم

کوزه ی عاطفه ام در وسط کوچه شکست

عابری گفت: قدر بود ، نمی دانستم

دوستی گفت ندا ، عشق و جنونت زچه روست ؟

گفتمش : کار هنر بود ، نمی دانستم

روز من شام خطر بود ،  نمی دانستم

اشک من خون جگر بود ، نمی دانستم

به هوای تو نشستم به بام دگری

خانه ام جای دگر بود ، نمی دانستم

فتنه در کار دلم چند کنی ، چند بگو  

حکم تو ، حکم بتر بود ، نمی دانستم

وسط کوچه ی ما یک در تاریک زدند

عشق ما تا دم در بود ، نمی دانستم

وسط خط کشی عشق ، جریمم کردند

پای من فکر سفر بود ، نمی دانستم

یار می خواست ببیند غم و هجران مرا

چشم من یکسره تر بود ، نمی دانستم

چشم بر هم نزده ، سفره ی ما برچیدند

عمر ما شام سحر بود ، نمی دانستم

پشت آن پنجره در باغ  ، هوا بارانی ست

ساعتم گفت: در آنجا چه خبر بود ، نمی دانستم

کوزه ی عاطفه ام در وسط کوچه شکست

عابری گفت: قدر بود ، نمی دانستم

دوستی گفت ندا ، عشق و جنونت زچه روست ؟

گفتمش : کار هنر بود ، نمی دانستم...